Τι κάνεις όταν η ζωή που ζεις δεν σου ταιριάζει πια, αλλά δεν ξέρεις τι θέλεις μετά;
- Ioanna Sarafi

- Aug 21
- 4 min read
Πώς να διαχειριστείς την ενδιάμεση φάση της αλλαγής, όταν ξέρεις τι δεν θέλεις πια αλλά το επόμενο κεφάλαιο δεν έχει γίνει ακόμη ξεκάθαρο.

Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή μας που ξέρουμε ακριβώς τι θέλουμε να αλλάξουμε. Μπορεί να θέλουμε να φύγουμε από μια δουλειά, να τελειώσουμε μια σχέση, να μετακομίσουμε, να ξεκινήσουμε κάτι δικό μας ή να πάρουμε μια απόφαση που σκεφτόμαστε εδώ και καιρό. Η κατεύθυνση μπορεί να μας φοβίζει, αλλά τουλάχιστον υπάρχει.
Υπάρχουν όμως και εκείνες οι περίοδοι που δεν υπάρχει καμία ξεκάθαρη κατεύθυνση. Το μόνο που γνωρίζεις είναι ότι αυτό που ζεις τώρα δεν σου ταιριάζει πια. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι όλα στη ζωή σου πηγαίνουν στραβά ή ότι έχει συμβεί κάτι μεγάλο. Μπορεί εξωτερικά να μην έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα και παρ' όλα αυτά εσύ να αισθάνεσαι ότι δεν χωράς πια στην ίδια καθημερινότητα.
Πράγματα που κάποτε ήθελες μπορεί να μην σε ενθουσιάζουν πια. Στόχοι που κυνηγούσες να έχουν χάσει τη σημασία τους. Η δουλειά σου, οι συνήθειές σου, ο τρόπος που περνάς τον χρόνο σου ή ακόμη και η εκδοχή του εαυτού σου που έχτισες όλα αυτά τα χρόνια μπορεί να αρχίζουν να σου φαίνονται ξένα.
Και τότε έρχεται ίσως η πιο δύσκολη ερώτηση: «Και τώρα τι;»
Η ενδιάμεση φάση της αλλαγής
Έχουμε συνδέσει την αλλαγή με αποφάσεις. Πιστεύουμε ότι από τη στιγμή που θα καταλάβουμε πως κάτι δεν μας ταιριάζει, το επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι να αποφασίσουμε τι θέλουμε στη θέση του. Μόνο που η πραγματική ζωή σπάνια λειτουργεί τόσο γραμμικά.
Το να ξέρεις τι δεν θέλεις δεν σημαίνει απαραίτητα ότι γνωρίζεις και τι θέλεις. Ανάμεσα στα δύο υπάρχει συχνά μια περίοδος κατά την οποία το παλιό έχει αρχίσει να χάνει τη θέση του στη ζωή σου, αλλά το καινούριο δεν έχει αποκτήσει ακόμη μορφή. Δεν είσαι ακριβώς εκεί που ήσουν, αλλά δεν έχεις φτάσει και εκεί που θα είσαι μετά.
Αυτή είναι η in-between phase. Και ίσως είναι ένα από τα πιο άβολα σημεία οποιασδήποτε αλλαγής, ακριβώς επειδή δεν έχεις κάτι σταθερό να κρατηθείς. Το γνώριμο δεν σου ταιριάζει πια, ενώ το άγνωστο δεν έχει γίνει ακόμη αρκετά ξεκάθαρο ώστε να κινηθείς προς αυτό.
Γιατί προσπαθούμε τόσο πολύ να βρούμε αμέσως την απάντηση;
Όταν βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση, το πρώτο μας ένστικτο είναι συνήθως να κάνουμε κάτι. Να ψάξουμε, να ρωτήσουμε, να διαβάσουμε, να αναλύσουμε όλες τις πιθανές επιλογές μας και να προσπαθήσουμε να αποφασίσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται τι ακολουθεί.
«Τι πρέπει να κάνω;», «ποια είναι η σωστή επιλογή;», «τι θέλω πραγματικά;», «μήπως χάνω τον χρόνο μου;». Και όσο περισσότερο δεν βρίσκουμε την απάντηση, τόσο περισσότερο πιέζουμε τον εαυτό μας να τη βρει.
Μόνο που κάποιες φορές αυτή η συνεχής αναζήτηση δημιουργεί ακόμη περισσότερο θόρυβο. Προσθέτουμε τις συμβουλές των άλλων, όσα βλέπουμε στα social media, όσα πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να θέλουμε και όσα περιμένουν οι άλλοι από εμάς σε μια ήδη μπερδεμένη κατάσταση.
Ίσως λοιπόν σε αυτή τη φάση να μη χρειάζεσαι περισσότερες συμβουλές. Ίσως χρειάζεσαι λιγότερο θόρυβο.
Δεν χρειάζεται να αποφασίσεις όλη την υπόλοιπη ζωή σου
Ένα από τα πράγματα που μπορούν να κάνουν μια περίοδο μετάβασης ακόμη πιο δύσκολη είναι η αίσθηση ότι πρέπει να βρούμε ολόκληρο το επόμενο κεφάλαιο πριν κάνουμε την πρώτη κίνηση. Θέλουμε να ξέρουμε πού πηγαίνουμε, πώς θα φτάσουμε εκεί και αν τελικά η επιλογή μας θα είναι η σωστή.
Δεν χρειάζεται όμως να γνωρίζεις σήμερα πώς ακριβώς θέλεις να είναι η ζωή σου σε πέντε χρόνια. Ούτε χρειάζεται να έχεις ήδη αποφασίσει ποια θα είναι η νέα σου δουλειά, πού θα ζεις ή ποια ακριβώς θα είναι η γυναίκα που θέλεις να γίνεις.
Μπορείς να ξεκινήσεις από πολύ μικρότερα πράγματα. Να παρατηρήσεις τι δεν σου ταιριάζει πια και τι εξακολουθεί να έχει χώρο στη ζωή σου. Να δεις τι κάνεις επειδή πραγματικά το επιλέγεις και τι συνεχίζεις απλώς από συνήθεια. Να αναρωτηθείς ποιες είναι οι αξίες σου σήμερα και αν η καθημερινότητά σου εξακολουθεί να είναι ευθυγραμμισμένη με αυτές.
Και κυρίως, να δημιουργήσεις λίγο χώρο ώστε να μπορέσεις να ακούσεις ξανά τη δική σου φωνή χωρίς να απαιτείς από τον εαυτό σου να σου δώσει αμέσως όλες τις απαντήσεις.
Το επόμενο βήμα δεν χρειάζεται να είναι μεγάλο
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «πρέπει να καταλάβω τι θα κάνω με τη ζωή μου» και στο «ποιο είναι το επόμενο βήμα που μου φαίνεται σωστό αυτή τη στιγμή;».
Το πρώτο κουβαλάει το βάρος μιας ολόκληρης ζωής. Το δεύτερο σου ζητάει απλώς να κινηθείς λίγο πιο κοντά σε αυτό που αισθάνεσαι ότι σου ταιριάζει τώρα.
Και ίσως αυτό είναι αρκετό.
Γιατί το επόμενο κεφάλαιο της ζωής σου πιθανότατα δεν θα εμφανιστεί μπροστά σου ολοκληρωμένο. Θα αρχίσει να δημιουργείται μέσα από μικρές αποφάσεις, πράγματα που επιλέγεις να αφήσεις πίσω, καινούριες επιλογές που δοκιμάζεις και στιγμές στις οποίες επιτρέπεις στον εαυτό σου να αλλάξει γνώμη.
Ίσως δεν είσαι χαμένη. Ίσως βρίσκεσαι απλώς ανάμεσα σε δύο εκδοχές της ζωής σου.
Η αβεβαιότητα μπορεί εύκολα να μας κάνει να πιστέψουμε ότι κάτι κάνουμε λάθος. Ότι θα έπρεπε ήδη να έχουμε καταλάβει τι θέλουμε ή ότι όλοι οι υπόλοιποι φαίνεται να ξέρουν προς τα πού πηγαίνουν ενώ εμείς όχι.
Όμως δεν χρειάζεται κάθε περίοδος της ζωής μας να έχει ξεκάθαρη κατεύθυνση. Υπάρχουν και περίοδοι που ο σκοπός τους είναι ακριβώς αυτός: να μας δώσουν τον χώρο να απομακρυνθούμε από αυτό που δεν μας εκφράζει πλέον, πριν αποφασίσουμε τι θα πάρει τη θέση του.
Και ίσως, αντί να προσπαθείς να βγεις όσο πιο γρήγορα γίνεται από αυτή την ενδιάμεση φάση, μπορείς για λίγο να την αντιμετωπίσεις διαφορετικά. Να τη χρησιμοποιήσεις για να σταματήσεις, να παρατηρήσεις, να επανασυνδεθείς με τον εαυτό σου και να καταλάβεις τι θέλεις να πάρεις μαζί σου στο επόμενο κεφάλαιο και τι όχι.
Αν βρίσκεσαι κι εσύ σε αυτή τη φάση
Ακριβώς γι' αυτή την περίοδο δημιούργησα το The In-Between Phase, έναν δωρεάν 5ήμερο οδηγό για γυναίκες που αισθάνονται ότι αυτό που ζουν δεν τους ταιριάζει πια, αλλά δεν γνωρίζουν ακόμη ποιο είναι το επόμενο βήμα.
Μέσα από μικρά καθημερινά rituals και ασκήσεις, για πέντε ημέρες θα δημιουργήσεις λίγο περισσότερο χώρο για να επιβραδύνεις, να ακούσεις ξανά τον εαυτό σου, να θυμηθείς τι έχει πραγματικά σημασία για εσένα και να αρχίσεις να κοιτάζεις προς το επόμενο κεφάλαιο χωρίς την πίεση ότι πρέπει να έχεις ήδη όλες τις απαντήσεις.
Με αγάπη και φροντίδα,
Ιωάννα



Comments