Αντίο πολυεστέρα: ξεκαθαρίζοντας τη ντουλάπα μου

Δεν είναι απλά declutter… είναι αλλαγή τρόπου ζωής (low tox wardrobe reset).

Από την εγκυμοσύνη… στη ντουλάπα μου

Αν το σκεφτώ τώρα, αυτή η αλλαγή ξεκίνησε από την εγκυμοσύνη. Ήταν η πρώτη φορά που άρχισα να προσέχω πραγματικά τι βάζω στο σώμα μου. Τα προϊόντα που χρησιμοποιούσα, τα καλλυντικά, τα καθαριστικά, τα πάντα. Υπήρχε μια μεγαλύτερη επίγνωση, μια ανάγκη να φιλτράρω τι έρχεται σε επαφή με το σώμα μου και κατ’ επέκταση με το μωρό. Και αυτό συνεχίστηκε και αφού γεννήθηκε. Απλά μεταφέρθηκε.

Από το παιδί… σε εμένα

Αφού γεννήθηκε το παιδί, άρχισα να προσέχω πολύ περισσότερο τα δικά του πράγματα. Και ειδικά τα ρούχα του. Τι υφάσματα είναι, τι ακουμπάει το δέρμα του, τι φοράει τόσες ώρες μέσα στη μέρα. Ευτυχώς, τα περισσότερα παιδικά ρούχα είναι βαμβακερά, οπότε σε ένα βαθμό ένιωθα πιο ήρεμη. Αλλά υπήρχαν και κάποια κομμάτια. Κάποιες μείξεις, κάποια πιο συνθετικά υφάσματα. Και εκεί ήταν που άρχισα να το παρατηρώ.

Και μετά ήρθε πολύ φυσικά η ερώτηση:

“Και εγώ τι φοράω κάθε μέρα;”

Το δέρμα δεν είναι απλά “επιφάνεια”

Και εκεί ήταν που κάτι έκανε click. Γιατί όλη αυτή την περίοδο προσπαθούσα να προσέχω τι βάζω στο σώμα μου… αλλά δεν είχα σκεφτεί τι φοράω πάνω του.

Και αν το δεις λίγο πιο απλά:

Το δέρμα είναι το μεγαλύτερο όργανο του σώματός μας. Είναι σε συνεχή επαφή με ό,τι ακουμπάμε πάνω του.

Και ξαφνικά, τα ρούχα δεν είναι απλά “ρούχα”. Είναι κάτι που μένει πάνω μας για ώρες, κάθε μέρα.

Η στιγμή που κοίταξα τα labels

Και κάπως έτσι άρχισα να κοιτάω τα labels στη δική μου ντουλάπα.

Polyester.

Nylon.

Acrylic.

Elastane.

Και εκεί συνειδητοποιείς κάτι που μέχρι τότε αγνοούσες:

Ότι πολλά από τα ρούχα που θεωρούσες “καλά κομμάτια”, που σου άρεσαν, που ένιωθες ότι είναι ποιοτικά… είναι στην πραγματικότητα πολυεστέρας. Και δεν το λέω με κριτική. Το λέω γιατί το έκανα κι εγώ. Απλά δεν το είχα δει.

Δεν είναι θέμα φόβου, είναι θέμα επίγνωσης

Δεν πιστεύω στις υπερβολές. Δεν θεωρώ ότι ένα ρούχο θα δημιουργήσει από μόνο του κάποιο πρόβλημα. Αλλά υπάρχουν κάποια πράγματα που, όταν αρχίζεις να τα παρατηρείς, αποκτούν νόημα.

Τα συνθετικά υφάσματα δεν επιτρέπουν στο δέρμα να “αναπνεύσει” με τον ίδιο τρόπο. Ο ιδρώτας και η υγρασία εγκλωβίζονται πιο εύκολα, και αυτό μπορεί να δημιουργήσει δυσφορία ή ερεθισμούς που απλά έχουμε συνηθίσει.

Παράλληλα, κατά τη χρήση και κυρίως στο πλύσιμο, απελευθερώνονται μικροΐνες, τα λεγόμενα μικροπλαστικά, που καταλήγουν στο νερό και στο περιβάλλον. Είναι κάτι που γενικά έχω αρχίσει να σκέφτομαι περισσότερο τον τελευταίο καιρό. Για παράδειγμα, μια άλλη μικρή αλλαγή που προσπαθώ να κάνω είναι να αποφεύγω το νερό από πλαστικά μπουκάλια, αλλά αυτό είναι κάτι που θα το αναλύσω σε ξεχωριστό άρθρο.

Και μετά υπάρχει και το κομμάτι των επεξεργασιών.

Πολλά ρούχα, ειδικά fast fashion, περνάνε από χημικά finishes για να φαίνονται “τέλεια”: να μην τσαλακώνονται, να είναι ανθεκτικά στους λεκέδες, να έχουν συγκεκριμένη υφή. Σε αυτές τις επεξεργασίες μπορεί να περιλαμβάνονται και ουσίες όπως τα PFAS, τα λεγόμενα “forever chemicals”, που παραμένουν στο περιβάλλον και στο σώμα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Δεν σημαίνει ότι κάθε ρούχο είναι επικίνδυνο. Αλλά είναι ένα ακόμη κομμάτι της εικόνας.

Τα φυσικά υφάσματα και η διαφορά που νιώθεις

Από εκεί και μετά, άρχισα να στρέφομαι πιο συνειδητά προς φυσικά υφάσματα. Όχι με αυστηρούς κανόνες, αλλά με πρόθεση.

Και η διαφορά ήταν κυρίως στο πώς ένιωθα.

Το σώμα αναπνέει διαφορετικά. Η θερμοκρασία ρυθμίζεται πιο εύκολα. Δεν υπάρχει αυτή η “κλειστή” αίσθηση. Και γενικά υπάρχει μια πιο ήπια, πιο φυσική επαφή με το δέρμα.

Δεν είναι κάτι εντυπωσιακό. Είναι κάτι πιο subtle. Αλλά είναι εκεί.

Δεν είναι όλα άσπρο-μαύρο

Και φυσικά, τίποτα δεν είναι τόσο απλό.

Το βαμβάκι είναι φυσικό, αλλά η παραγωγή του μπορεί να επιβαρύνει το περιβάλλον. Το μαλλί και το κασμίρ είναι πολύ φιλικά στο σώμα, αλλά υπάρχουν ζητήματα υπερπαραγωγής και ηθικής. Και ο πολυεστέρας, παρότι συνθετικός, έχει αντοχή και διάρκεια.

Οπότε δεν υπάρχει μία σωστή απάντηση.

Πώς το εφαρμόζω στην πράξη (χωρίς να ψάχνω το “τέλειο”)

Για μένα, αυτό που έχει νόημα είναι να το κρατήσω απλό.

Το πρώτο πράγμα που προσπαθώ να κάνω είναι να επιλέγω, όσο γίνεται, βαμβάκι. Και αν υπάρχει η επιλογή για οργανικό βαμβάκι, ακόμα καλύτερα. Γιατί ναι μεν είναι φυσικό, αλλά το συμβατικό βαμβάκι μπορεί να έχει χρησιμοποιήσει πολλά φυτοφάρμακα και μεγάλες ποσότητες νερού στην παραγωγή του.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα κάτσω να ψάχνω το “τέλειο” κομμάτι. Δεν με ενδιαφέρει να είναι όλα άψογα. Με ενδιαφέρει να είναι λίγο πιο συνειδητά. Έχω αρχίσει να επενδύω σε κάποια κομμάτια που ξέρω ότι θα κρατήσω. Για παράδειγμα, έχω πάρει μερικές πολύ καλές μπλούζες κασμίρ, που τις βρήκα από μια εταιρεία που λέγεται Lauren’s Gray μέσα από το Best Secret. Είναι μια πλατφόρμα που βρίσκεις επώνυμα ρούχα σε πολύ καλές τιμές, αλλά χρειάζεται πρόσκληση για να μπεις, οπότε θα σου αφήσω link αν θέλεις να το δεις.

Παράλληλα, έχω προσθέσει περισσότερα λινά κομμάτια και μεταξωτές πιτζάμες από το Intimissimi (not sponsored), γιατί για μένα έχει σημασία τι φοράω και στο σπίτι, όχι μόνο έξω.

Ένα άλλο πράγμα που έχω κάνει είναι να επενδύσω περισσότερο σε τζιν και πουκάμισα. Το τζιν, σαν ύφασμα, είναι βαμβακερό και αντέχει πολύ στον χρόνο. Και τα πουκάμισα, ευτυχώς, στις περισσότερες περιπτώσεις εξακολουθούν να είναι βαμβακερά.

Και κάπου εκεί συνειδητοποίησα κάτι πολύ απλό: Αντί να ψάχνω με τις ώρες μια απλή μπλούζα που τελικά θα είναι πολυεστέρας, προτιμώ να στραφώ σε κομμάτια που ξέρω ήδη ότι έχουν καλύτερη βάση σαν ύφασμα.

Δεν αλλάζεις τα πάντα σε μια μέρα

Δεν θέλω να πετάξω τα πάντα. Δεν θέλω να μπω σε μια λογική τελειότητας.

Θέλω απλά να αρχίσω να προσέχω.

Υπάρχουν πολλές πλευρές σε αυτό το θέμα. Υγεία, περιβάλλον, ηθική. Και αν προσπαθήσεις να τα λύσεις όλα μαζί, το πιο πιθανό είναι να κουραστείς.

Οπότε το πάω βήμα-βήμα.

Και ξεκινάω από το πιο απλό: τι ακουμπάει το σώμα μου κάθε μέρα.

Και κάπως έτσι… άρχισα να ξεκαθαρίζω

Δεν είναι ότι άλλαξα τα πάντα από τη μια μέρα στην άλλη. Δεν είναι ότι η ντουλάπα μου έγινε “τέλεια”. Αλλά άρχισα να τη βλέπω αλλιώς. Να δίνω σημασία σε πράγματα που πριν αγνοούσα.

Και κάπως έτσι, αυτό το ξεκαθάρισμα δεν ήταν μόνο πρακτικό. Ήταν και εσωτερικό.

Αν θέλεις να το δεις και στην πράξη

Έχω καταγράψει όλη αυτή τη διαδικασία σε vlog, όπου ξεκαθαρίζω τη ντουλάπα μου και σου δείχνω ακριβώς πώς σκέφτομαι, τι κρατάω, τι αφήνω και πώς παίρνω αυτές τις αποφάσεις στην πράξη.

Δεν είναι ένα “τέλειο declutter”. Είναι η πραγματική διαδικασία.

Δες το βίντεο με όλη την διαδικαδία και τις προτάσεις* μου εδώ.

Με φροντίδα και αγάπη,

Ιωάννα

*✨ Πρόσκληση για Best Secret : https://invite.bestsecret.com/VWE-42P-483?c=gr&v=19e0e5d8562&utm_campaign=iaf_page_invitation&utm_medium=desktop_copylink&utm_source=invitation&utm_content=registration

✨ Lawrence Grey:https://www.bestsecret.com/designer_shop_category.htm?gender=FEMALE&shop=label_439

✨ Oratia : https://oratiashop.com/

✨ Fashion Fruit : https://myfashionfruit.com/

✨ Shoko : https://shoko-shop.com/

✨ Πού μπορείς να δωρίσεις ρούχα:

• Απάνεμη Στέγη : https://apanemistegi.gr/

• Όμιλος για την UNESCO Πειραιώς & Νήσων : https://www.unescopireas.gr/